| | | გვერდზე: წინა 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 ... 96, 97, 98, 99, 100 +10 შემდეგი | | არ იტირო ის შენი ცრემლების ღირსი არ არ | | | შორიდან ისე შემომეპარე როგორც, ალვის ხეს, ცელქი ნიავი,
უცებ ვერ მივხვდი რა ქარი ქროდა, ან რად დამეწყო გულის ფრიალი.
ნეტავი მაშინ არ შემხვედროდი, ნეტავი მაშინ არ გამეცანი.
ჩვენმა თვალებმა შეხედეს ერთურთს, მაშინ გამოჩნდა ერთი მიზანი,
იმედი ვიგრძენ, ჩუმად გიგულე, მერე უეცრად გაუჩინარდი,
არც დამეთანხმე, არც უარი თქვი და მეც დამტოვე გაუცინარი.
თუ მღვიძავს, შენზე ფიქრები მადნობს, შენ მესიზმრები თუ ვარ მძინარი,
ნეტავ საიდან გამომეცხადე, რა ხარ ასეთი ვერ შეგიცანი.
ნეტავი მაშინ არ შემხვედროდი, ნეტავი მაშინ არ გამეცანი.
| | |
| სიცოცხლის ყვავილები | | | გაქრა, დამთავრდა ნანატრი წამი,
აღარ ხარ ჩემთან და აღარც გელი.
დატოვე გულში წუხილი, დარდი,
აწი სიყვარულს არვისგან ველი.
ვიღაცა ისევ მოირბენს ჩემთან,
იტყვის ოცნებით დატანჯულ ფიქრებს,
ღამენათევი სიყვარულს ითხოვს,
ამიფრიალებს გულში კვლავ სითბოს,
ლამის დავთანხმდე, ლამის დამთავრდეს,
ეს უიღბლობის ერთი ფიალაც.
მე მახსენდები და კისრისტეხვით
ერთსაც ვიშორებ და ვიმედდები
ნეტავ მოხვიდე, ნეტავ მინატრო,
არ მინდა წამი მე აწ უშენოდ.
ტირის ზეცა და ტირის ბუნება,
რეკენ ტაძარში ზარები ჩუმად,
ერთხელ გინატრებ და ერთხელ მინდა
ბარემ სიცოცხლეც დავლიო შენთან.
ისმის უარი მკაცრი ხმით შენგან.
| | |
| ubralod :P | | | ნეტავ ვინ მისცა ამ რეალობას
მართვის მოწმობა?
ალბათ ზედმეტი გადაიხადა,
თორემ ნამდვილად არ იცის ტარება.
მზე წითლად ენთო, მეც ვიდექი გაჩერებული,
წამოვიდა და პირდაპირ შემომეჯახა.
| | |
| sevdiani | | | ტაძარში ხატის წინ,
სანთელი დნებოდა
ბიჭი,მუხლმოდრეკილი
ღმერთს ევედრებოდა..
წმინდაო მარიამ,
სიცოცხლე აცალე!
მის ლამაზ თვალებში
ცრემლი ქრებოდა და
პირველ სიყვარულს ის ეთხოვებოდა
სანთელი დნებოდა,გოგო კი კვდებოდა,
ბიჭი კი ამაოდ ღმერთს ევედრებოდა...
| | |
| dainaxa da... wutieri iyo es saocreba | | | უკუნეთი სიბნელეა, არავითარი ხმა, იყო სიცივე, იყო გრძნობა რომელსაც მარტოობა ჰქვია.
ძველ ნანგრევებში, სადღაც ბნელ კუთხეში მიტოვებულ სიყვარულს ტიროდა გოგო. პატარა უმწეო არსებას, სიცივისაგან აკანკალებულს უსინათლო თვალებიდან ცრემლი ნაკადად სდიოდა, მარტო იყო სრულიად მარტო, უსუსური და დაუცველი...
-ღმერთო, დამეხმარე, წმინდაო მარიამ მარტო ნუ დამტოვებ...
ლოცვა... ცრემლები... უხმო ქვითინი... სიცივე... სიცარიელე...მარტოობა...
-არაფერს გთხოვ ამის მეტს, დაიცავი...
ხმა უკანკალებდა... დუმილი...
ფიქრი სიმარტოვეს ერთვოდა თან, მონატრების წყურვილმა შეიპყრო.
-რატომ? რატომ?
ისევ სიჩუმე, ისევ სიბნელე...
უცხო ხმამ თუ რაღაც ძალამ დაარღვია ახლა სიჩუმე. გოგო შეკრთა, კუთხეში მიიმალა, სუნთქვა შეეკრა.
-შენ არ ხარ მარტო!
სულიერი სიმშვიდე იგრძნო უეცრად ამ სიტყვების გამგონემ, ვერ ხედავდა მაგრამ გრძნობდა, ის აღარ იყო მარტო, მას ტავად ღმერთი უწვდიდა დახმარების ხელს ახლა.
-ანგელოზების ხომ გჯერა? შენ გჯერა მათი? შენთან არიან, დაგიცავენ, შენ არ შეშინდ, შენ უნდა შეძლო, უნდა შეგეძლოს მიტევება. დაიმახსოვრე რომ არსებობს მარადიული სიყვარული. ის მოვა შენთან. შეუნდე... გფარავდეს ღმერთი...
გოგო უხმოდ ისმენდა ამ ყველაფერს! ისევ სიჩუმე...
ფეხის ხმა შემოესმა
-მიყვარხარ... გესმის?!
ეს აღარ იყო მისთვის უცხო ხმა "ის მოვა შენთან"- სიტყვები გაახსენდა მოვიდა? ნუტუ? უხმოდ გაიფიქრა.
გთხოვ მაპატიო, მიყვარხარ! აქ ხარ? ხმა გამეცი გტხოვ...!
..........................................................................................................
ბიჭი გაბრუნდა წასვლას აპირებდა
-მიპატიებია, მიყვარხარ! არ წახვიდე აქ ვარ ნუ დამტოვებ...
წამოდგომა უნდოდა, ვერ შეძლო... აზროვნება რომ დაუბრუნდა აღარ ციოდა.
-სად ვარ?
-ჩემს გვერდით, ყოველთვის ამიერიდან.
გაეღიმა, მერე ატირდა სწორედ ამ ხმის გაგონება უნდოდა გოგოს
................................................................................................................
-სუ, ნუ ტირი, მიყვარხარ სამუდამოდ
-მეც...
ბიჭი ჩაეხუტა -იცი? გარეთ თოვს...
-ლამაზია თოვა?
-კი შენსავით ლამაზი, ხომ გიყვარს თოვლი?
-ნეტავ ვხედავდე, ძალიან მინდა თუნდაც ერთხელ დავინახო
-ჩუუუუ
..................................................დუმილი..............................................
-გამიყვანე თოვლში
ბიჭმა ააყენა, ხელი მოჰკიდა, გარეთ გავიდნენ გოგომ ხელი გაუშვა უხმოდ იდგა, ხმას არ იღებდა, ფიფქების თოვას უსმენდა ალბათ ვინ იცის რაზე ფიქრობდა ან რას გრძნობა იმ წამს. უცებ განათდა მისთვის ყველაფერი მობრუნდა, თვალნათლივ ხედავდა, ულამაზესი იყო, რაღაც უნდა ეთქვა, ისევ დუმილი არჩია უყურებდა...
-გწამდეს -ჩაესმა ხმა
გაეღიმა მიუახლოვდა, ბიჭმა ხელი შეაშველა ნაზად შეახო გაყინული ტუჩები გოგომ...
-მიყვარხარ ძალიან
-მეც, გაუღიმა... ეუცნაურა გოგო
-სულ სამუდამოდ გეყვარები არა?
-ხო სულ სამუდამოდ, უკანასკნელ ამოსუნთქვამდე მეყვარები, მეყვარები ყველგან და ყოველთვის, ეხლა წამოდი არ შეგცივდეს შევიდეთ სახლში თავი დაუქნია,მერე ხელები მაგრად ჩაშჭიდა -შენ ძალიან ძალიუან ლამაზი და კეთილი ხარ ვიცი. ეს უთხრა ბიჩს ცისკენ აიხედა ღმერთს მადლობა შესწირა და გაქრა ნათელი, გაქრა და დატოვა ერთადერთი წარუშლელი სახე მის მეხსიერებაში...
ბიჭმა ხელი მოჰკიდა და წაიყვანა... მიდიოდნენ ნელა, აუჩქარებლად...
-"წუთიერი იყო ეს საოცრება" - თქვა გოგომ
-რა?
არა არაფერი, ჩემთვის გავიფიქრე.
ბიჩს გაეღიმა, ორივე ხელი მოხვია, აკოცა...
-ბედნიერი ვარ შენ რომ მყავხარ ამ ქვეყანაზე...
- მეც
საგამო იყო... თოვდა... ლამაზი იყოქალაქი თოვლში...
თოვდა... ვიგაცას ვიგაცა უყვარდა, სიყვარულს კი ბოლო არ უჩანდა.
მარადიული სიყვარულიც არსებობს თურმე, გწამდეს! უკანასკნელ ამოსუნთქვამდე
| | |
| tetri xelebi | | | მიწას სამშობლო ჰქვია,თმისთვის გტკივა გული . თვალის ჩინივი უვლი და მიგაჩნია წმინდად. მაგრამ ყველაზე მეტად,ეს მიწა მაშინ გიღირს, როცა გიჟივით ყვირი შინ დაბრუნება მინდა.
| | |
| shen mteli dge dumxar... | | | ჩემი მომავალი ქმარივით, როცა ვუღალატებ..
და წინასწარ მტკივა შენი დაკარგვით გამოწვეული სევდა.. ვიცი, ვიცი, რომ გარდაუვალია, ყველაფერს აქვს დასაწყისი და დასასრული... ვიცი და მესმის რომ სხვანაირად არ შეგიძლია.. გიძღვნი ლექსს, რომელიც ჩემი არ არის, მაგრამ ჩემი სულის ამოძახილია...
ჰო მართლა, ყველას არ გაუღო კარები,
ისეთი კარგი ხარ ღმერთსაც ვერ ვენდობი,
იმ უშნო წუთებსაც ნუ გაეკარები,
ვინ იცის უმიზნოდ სად დაგვიღამდება..
და წადი და მხოლოდ უთქმელად, უფიქროდ,
მას მერე მე ისევ მაშინებს ფიქრები,
ჰო, მართლა თუ შევხვდით, უბრალოდ ვუცდი-თქო
უბრალოდ ვუცდი-თქო და ალბათ ჩაქრება
ჯიუტი იმედი და წამომინდება
საღამო სიკვდილის, სიცხის და წვალების,
სულში რომ შემოდის მტვრიანი ამინდი
და შენი თვალები, სიზმრები, თვალები..
და წადი, შენ წადი, მე უნდა გიყურო,
მე უნდა გიყურო თვალების დათხრმდე,
რომ გზაში ნიავიც არ გადაგეყაროს,
რომ ყველა ტკივილი მორჩეს და გათავდეს.
ჰო, მართლა სიცილი არ გადაგეყაროს,
როგორმე ავიტან უმიზნო მოლოდინს..
და წადი, შენ წადი მე უნდა გიყურო,
მე უნდა გიყურო, გიყურო ბოლომდე!!!
| | |
|
| | გვერდზე: წინა 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 ... 96, 97, 98, 99, 100 +10 შემდეგი | |
Հայերեն
Беларуская
Nederlands
English
Français
ქართული
Deutsch
Lietuvių
Русский
Українська
29 აპრ. 2010 23:01 
